انتهای جنگ است وقت یاری تنگ است
حَیَّ عَلَی الحُسین
زندگی زندان و زنده ماندن ننگ است
حَیَّ عَلَی الحُسین
برگردان یک:
این نالۀ اذان است پیچیده در جهان است
حَیَّ عَلَی الحُسین
برگردان دو:
این ماهِ مانده تنها زخم از ستاره افزون
با خون وضو گرفته یا ایـها المُصَلُّون
حَیَّ عَلَی الحُسین
این غریبی که به غایت تنهاست
نور چشم زهراست*
خواهر غم زده اش
با نگاهی نگران روی تل است*
یاری اش معنیِ « خَیرِ العَمَل » ست
حَیَّ عَلَی الحُسین
به خداوند قسم
این «ولی» بر همگان حَقِّ تَولّی دارد*
از تبارِ شرف ست
نَسَب از حضرت زهرا دارد*
غمِ غربت دارد،
دلِ او تنگ ولی وسعتِ دریا دارد
حَیَّ عَلَی الحُسین
پا به میدان بگذارید و کنارش باشید
همه یارش باشید*
از تنِ زخمی او شرم کنید
محفلش گرم کنید*
از گُلِ غربت او بو نکشید
دست از او نکشید
حَیَّ عَلَی الحُسین
بی گمان بی طرفی خسران ست
طَرفِ حق باشید*
وَ طرفدار وَلیّ
همه در سمتِ حسین بن علی*
به خداوند قسم
آیه در آیه همه قرآن است
ترک او حسرتِ بی پایان است
حَیَّ عَلَی الحُسین
چشم خود باز کنید
آفتِ شرک به ایمانِ شما افتاده
دست ِشیطان به گریبان شما افتاده*
وقت تنگ ست و شده مقتل او آماده
شمرهم آمده با خنجرِ صیقل داده*
حَیَّ عَلَی الحُسین
همه ی سوره ی نور ست حسین،
که به ترتیل ونوا باید خواند*
و در این عصرغریب،
با وضو رو به خدا باید خواند*
نشود یاری این یار قضا
یاری اش مثل نماز ست ولی
این نمازی ست که تنها به ادا باید خواند
حَیَّ عَلَی الحُسین
شور با جواب:
روح تکبیر و مناجات و دعاست حَیَّ عَلَی الحُسین
راهِ نزدیکِ رسیدن به خداست حَیَّ عَلَی الحُسین
عشقِ شیرینِ تمامِ شهداست حَیَّ عَلَی الحُسین
همه ی کرب و بلا می گوید : حَیَّ عَلَی الحُسین
از سَمَک تا به سُها می گوید : حَیَّ عَلَی الحُسین
نه فقط ما ، که خدا می گوید حَیَّ عَلَی الحُسین
در هبوط آدم و حوا گفتند: حَیَّ عَلَی الحُسین
زندگانِ دمِ عیسی گفتند : حَیَّ عَلَی الحُسین
همه در عالَم بالا گفتند : حَیَّ عَلَی الحُسین
نظر خود را بنویسید