hidelogo
سایت رسمی عباسیه دزفول ، محله مسجددوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷

قصه های حضرت ابوالفضل العباس (ع) - بخش هفتم - سایت رسمی عباسیه دزفول ، محله مسجد

79cf96d68480ca523005b2a6ff6d69f5
ﺣﻀﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ، از دﯾﺪﮔﺎه اﻣﺎم زﻣﺎن‬
‫در اﯾﻦ ﺟﺎ، ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﮐﺮاﻣﺖﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺗﺠﻠﯿﻞ و ﺗﮑﺮﯾﻢ ﺟﻨﺎب ﺑﻘﯿﮥ اﷲ اﻻﻋﻈﻢ، ﺣﺠﮥ ﺑﻦ اﻟﺤﺴﻦ، ﺣﻀﺮت‬ اﻣـﺎم زﻣﺎن ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم و ﻋﺠﻞ اﷲ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻓﺮﺟﻪ اﻟﺸـﺮﯾﻒ، از ﻣﻘﺎم ﺷﺎﻣـﺦ ﺟﻨﺎب ﻗﻤﺮ ﺑﻨﯽﻫﺎﺷﻢ، ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس‬ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم اﺳﺖ، ذﮐﺮ ﮐﻨﯿﻢ. از ﻋﺎﻟﻢ رﺑﺎﻧﯽ، ﻓﻘﯿﻪ اﻫﻞ ﺑﯿﺖ، ﻣﺮﺟﻊ ﺗﻘﻠﯿـﺪ ﺷـﯿﻌﯿﺎن، ﺣﻀـﺮت آﯾـﮥ اﷲ اﻟﻌﻈﻤﯽ، آﻗﺎی ﺳـﯿﺪ ﺷـﻬﺎب اﻟﺪﯾﻦ‬ ﻧﺠﻔﯽ ﻣﺮﻋﺸـﯽ رﺿﻮان اﷲ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻋﻠﯿﻪ، ﻧﻘﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ آن ﺑﺰرﮔﻮار ﻓﺮﻣﻮد: ﯾﮑﯽ از ﻋﻠﻤﺎی ﻧﺠﻒ اﺷﺮف – ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ‬ ﻣﻘـﺪس ﻗﻢ آﻣـﺪه ﺑﻮد، – ﺑﺮای ﻣﻦ ﻧﻘـﻞ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ، ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻣﺸـﮑﻠﯽ ﺑﻮدم، ﺑﺮای ﺑﺮﻃﺮف ﺷـﺪن آن، ﺑﻪ ﻣﺴـﺠﺪ ﻣﻘـﺪس ﺟﻤﮑﺮان‬ رﻓﺘﻢ. ﻣﻦ، در آن ﻣﮑﺎن ﻣﻘﺪس، در ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻌﻨﺎ، درد دﻟﻢ را ﺑﻪ ﺣﻀﺮت وﻟﯽ ﻋﺼﺮ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم ﻋﺮض ﮐﺮده، و از آن ﺣﻀﺮت ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ‬ در درﮔـﺎه ﺧﺪاوﻧـﺪ ﻣﺘﻌـﺎل، وﺳـﺎﻃﺖ و ﺷـﻔﺎﻋﺖ ﻧﻤﺎﯾـﺪ، ﺗﺎ ﻣﺸـﮑﻞ ﻣﻦ، ﺑﺮﻃﺮف ﮔﺮدد. ﻣﻦ، ﺑﺮای اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر، ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﮑﺮر، ﺑﻪ ﻣﺴـﺠﺪ‬ ﻣﻘﺪس ﺟﻤﮑﺮان رﻓﺘﻢ وﻟﯽ ﻧﺘﯿﺠﻪای ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ، ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ در روزی از روزﻫﺎ، ﻫﻨﮕﺎم ﺧﻮاﻧﺪن ﻧﻤﺎز در آن ﻣﺴـﺠﺪ ﻣﻘﺪس، دﻟﻢ ﺷﮑﺴﺖ و‬
‫ﺑﺎ ﻫﻤﺎن دل ﺷﮑﺴـﺘﻪ، ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺣﻀﺮت اﻣﺎم زﻣﺎن ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﻋﺮض ﮐﺮدم: ﻣﻮﻻ ﺟﺎن آﯾﺎ ﺟﺎﯾﺰ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ، اﺿﺎﻓﯽ در ﻣﺤﻀﺮ ﺷﻤﺎ‬ ﺑﺎﺷﻢ، و ﺑﻪ دﯾﮕﺮی ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺑﺸﻮم؟! ﺷـﻤﺎ، اﻣﺎم ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯿـﺪ، آﯾﺎ ﺑﺮای ﻣﻦ، زﺷﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد اﻣﺎم ﻣﻌﺼﻮم، ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻋﻠﻤـﺪار ﮐﺮﺑﻼ،‬ ﺣﻀـﺮت ﻗﻤﺮ ﺑﻨﯽﻫﺎﺷﻢ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪه و آن ﺣﻀـﺮت را ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎل ﺷﻔﯿﻊ ﻗﺮار دﻫﻢ؟! آنﮔﺎه ﻣﻦ، از ﺷﺪت ﻧﺎراﺣﺘﯽ،‬ ﺑﯿﻦ ﺧـﻮاب و ﺑﯿـﺪاری ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻢ. ﻣﻦ، در آن ﺣـﺎل، ﻧﺎﮔﻬـﺎن ﺑـﺎ ﭼﻬﺮهی ﻧﻮراﻧﯽ ﻗﻠﺐ ﻋـﺎﻟﻢ اﻣﮑـﺎن، ﺣﻀـﺮت اﻣـﺎم زﻣﺎن‬ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، روﺑﺮو ﺷﺪم، و ﺑﯽ درﻧﮓ، ﺑﻪ آن ﺣﻀـﺮت، ﺳـﻼم دادم. آنﮔﺎه، ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﻋﺼـﺮ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺟﻮاب ﺳﻼم ﻣﺮا داد، و‬ ﺳﭙﺲ، ﺧﻄـﺎب ﺑـﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﻣـﻮد: ﻧﻪ ﺗﻨﻬـﺎ زﺷﺖ ﻧﯿﺴﺖ و ﻣﻦ، ﻧـﺎراﺣﺖ ﻧﻤﯽﺷـﻮم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﻤـﺪار ﮐﺮﺑﻼـ، ﻣﺘﻮﺳـﻞ ﺑﺸـﻮی، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻦ، ﺗـﻮ را‬ راﻫﻨﻤـﺎﺋﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﯽﮐﻨـﻢ ﮐﻪ ﻫﻨﮕـﺎم ﺗﻮﺳـﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﻤـﺪار ﮐﺮﺑﻼـ، ﭼﻪ ﺑﮕـﻮﯾﯽ! ﻫﻨﮕـﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺗـﻮ، ﺑﺮای روا ﺷـﺪن ﺣـﺎﺟﺖ ﺧـﻮد، ﺑﻪ ﺣﻀـﺮت‬ ‫اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪی، ﭼﻨﯿﻦ ﺑﮕﻮ: ﯾﺎ أﺑﺎاﻟﻐﻮث! أدرﮐﻨﯽ! ﯾﻌﻨﯽ: ای ﭘﺪر ﭘﻨﺎه ﺟﻮﯾﺎن! ﻣﺮا درﯾﺎب!
 ‫ازدواج و ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﻀﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ روﺷﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب ﻗﻤﺮ ﺑﻨﯽﻫﺎﺷﻢ، ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، در ﭼﻪ ﺳﺎﻟﯽ، ازدواج ﻧﻤﻮده اﺳﺖ، وﻟﯽ ﻧﻈﺮ ﺑﻪ‬ اﯾﻦ ﮐﻪ آن ﺣﻀـﺮت، ﻫﻨﮕـﺎم ﺷـﻬﺎدت ﭘـﺪر ﺑﺰرﮔﻮارش، ﺣﻀـﺮت اﻣﯿﺮﻣﺆﻣﻨﺎن، اﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﯽﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺣـﺪود ﭼﻬﺎرده ﺳﺎل‬ داﺷﺖ، ﻣﯽﺗﻮان ﺣﺪس زد ﮐﻪ ازدواج آن ﺣﻀﺮت، در ﻋﺼﺮ اﻣﺎﻣﺖ ﺣﻀﺮت اﻣﺎم ﺣﺴﻦ ﻣﺠﺘﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ‬ اﺳﺖ. ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺑﻪ، دﺧﺘﺮ ﻋﺒﯿـﺪاﷲ ﺑﻦ ﻋﺒﺎس – ﮐﻪ ﭘﺴـﺮﻋﻤﻮی ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم ﺻـﻠﯽ اﷲ ﻋﻠﯿﻪ و آﻟﻪ و‬ ﺳﻠﻢ ﺑﻮد، – ازدواج ﮐﺮد، ﻟﺒﺎﺑﻪ، از ﺑﺎﻧﻮان ارﺟﻤﻨـﺪ ﺑﻮد، و از ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، دارای دو ﻓﺮزﻧﺪ ﭘﺴـﺮ، ﺑﻪ ﻧﺎمﻫﺎی‬ ﻓﻀﻞاﷲ و ﻋﺒﯿﺪاﷲ ﺷﺪ. ﻧﺴﻞ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪ اﻟﺴﻼم، از ﺟﺎﻧﺐ ﻋﺒﯿﺪاﷲ اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ و در ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ﻧﺴﻞ ﻣﺒﺎرک، راد‬ ﻣﺮدان ﺑﺰرگ، ﻋﺎﻟﻤـﺎن ﺳﺘﺮگ، و ﻓﻘﯿﻬﺎن ﺑﺮﺟﺴـﺘﻪای وﺟﻮد دارﻧـﺪ، ﻣﺎﻧﻨـﺪ:

 

۱٫ اﺑـﻮﯾﻌﻠﯽ، ﺣﻤﺰه ﺑﻦ ﻗـﺎﺳﻢ: اﯾﻦ ﺑﺰرﮔﻮار، ﻧﻮهی ﺣﻀـﺮت‬ اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، در ﻧﺴﻞ ﭘﻨﺠﻢ ﺑﻮده، و ﻣﺮﻗﺪ ﻣﻄﻬﺮش در ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻬﺮ ﺣﻠﻪ در ﮐﺸﻮر ﻋﺮاق، دارای ﮔﻨﺒﺪ و ﺑﺎرﮔﺎه اﺳﺖ.‬  ۲٫ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺑﻦ اﺑﯽﺟﻌﻔﺮ، ﺣﺴﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﯿـﺪاﷲ ﺑﻦ أﺑﯽاﻟﻔﻀـﻞ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم: اﯾﻦ ﺑﺰرﮔﻮار، ﻧﻮهی ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒـﺎس‬ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، در ﻧﺴـﻞ ﺳﻮم ﺑﻮده، و ﻣﺮﻗـﺪ ﻣﻄﻬﺮش، دارای ﮔﻨﺒـﺪ و ﺑﺎرﮔـﺎه ﻣﻠﮑﻮﺗﯽ و از زﯾﺎرتﮔﺎهﻫﺎی ﺷـﻬﺮ ﻣﻘـﺪس ﻗﻢ – در ﻗﺴـﻤﺖ‬ ﭘﺎﯾـﺎﻧﯽ ﺧﯿﺎﺑـﺎن ﺑﺎﺟـﮏ، – اﺳﺖ، و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺷـﺎﻫﺰاده ﺳـﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﯾـﺎ ﺷـﺎه ﺳـﯿﺪ ﻋﻠﯽ، ﻣﻌﺮوف ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ. ﻣﺮﺣﻮم ﻋﻼـﻣﻪ، ﺳـﯿﺪ‬
‫ﻋﺒﺪاﻟﺮزاق ﻣﻘﺮم، در ﮐﺘﺎب ﺧﻮد ﺑﻪ ﻧﺎم اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﺑﺮای ﺣﻀﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﺷﺶ ﻓﺮزﻧﺪ – ﭘﻨﺞ ﭘﺴﺮ و ﯾﮏ‬ دﺧـﺘﺮ، – ذﮐﺮ ﮐﺮده و ﻣﯽﻧﻮﯾﺴـﺪ: ﻧـﺎم ﻣـﺎدر ﻓﻀـﻞاﷲ و ﻋﺒﯿـﺪاﷲ، ﻟﺒـﺎﺑﻪ ﺑﻮده، وﻟﯽ ﻣﺎدر ﯾﺎ ﻣﺎدران ﭼﻬﺎر ﻓﺮزﻧـﺪ دﯾﮕﺮ‬ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺑﻪ ﻧﺎمﻫﺎی ﺣﺴﻦ، ﻗﺎﺳﻢ ﯾﺎ ﻋﺒـﺪاﷲ، ﻣﺤﻤـﺪ و دﺧﺘﺮی ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ، ام وﻟـﺪ -‬ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻨﯿﺰ – ﺑـﻮده ﯾـﺎ ﺑﻮدهاﻧـﺪ. ﻣﺮﺣـﻮم ﻋﻼـﻣﻪ، ﺳـﯿﺪ ﻣﺤﺴﻦ اﻣﯿﻦ، در ﮐﺘـﺎب ﺧﻮد ﺑﻪ ﻧـﺎم اﻋﯿـﺎن اﻟﺸـﯿﻌﮥ، ﻣﯽﻧﻮﯾﺴـﺪ: دو ﻧﻔﺮ از‬ ﻓﺮزﻧـﺪان ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺑﻪ ﻧﺎمﻫـﺎی ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم و ﻋﺒـﺪاﷲ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﺟﺰو ﺷﻬﯿﺪان ﮐﺮﺑﻼ در روز ﻋﺎﺷﻮرا ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻋﻼﻣﻪی ﺳﺮوی، ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ:

 

ﯾﮑﯽ از ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﻀﺮت أﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﺑﻪ‬ ﻧﺎم ﻣﺤﻤﺪ، ﺟﺰو ﺷﻬﺪای ﮐﺮﺑﻼ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. اﻟﺒﺘﻪ، ﻫﯿﭻ ﺑﻌﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﻫﻤﺮاه ﺧﺎﻧﻮاده ی ﺧﻮد‬ ﺑﻪ ﺳـﺮزﻣﯿﻦ ﮐﺮﺑﻼ آﻣـﺪه و در آﻧﺠﺎ، دو ﻓﺮزﻧﺪ ﺟﻮان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﯿﺪان ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺳـﭙﺎه ﯾﺰﯾﺪ ﺑﻦ ﻣﻌﺎوﯾﻪ ﻓﺮﺳـﺘﺎده ﺑﺎﺷﺪ، و آﻧﻬﺎ، ﭘﯿﺶ ﺧﻮد‬ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﺑﻪ ﺷـﻬﺎدت رﺳـﯿﺪه ﺑﺎﺷـﻨﺪ، ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﺑﯿﺶﺗﺮ ﺷﻬﯿﺪان ﮐﺮﺑﻼ، ﻫﻤﺮاه زن و ﻓﺮزﻧﺪ ﺧﻮد، ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼ،‬ آﻣـﺪه ﺑﻮدﻧـﺪ. ﺑـﻪ وﯾﮋه اﯾﻦ ﮐﻪ: ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، دارای ﺧﯿﻤﻪی ﻣﺨﺼﻮﺻـﯽ ﺑـﻮد، و ﻫﻨﮕـﺎم وداع، ﺑﻪ آن ﺧﯿﻤﻪ‬ ﺗﺸـﺮﯾﻒ ﺑﺮد و ﺑـﺎ ﻫﻤﺴـﺮ و ﻓﺮزﻧـﺪاﻧﺶ در آﻧﺠـﺎ وداع و ﺧـﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻧﻤﻮد. در ﻣﯿـﺎن ﻓﺮزﻧـﺪان ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس‬ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﻋﺒﯿـﺪاﷲ، دارای ﻣﻘـﺎم ﺑﺴـﯿﺎر ارﺟﻤﻨـﺪی ﺑﻮد، و از اﺻـﺤﺎب و ﯾـﺎران ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﺳـﺠﺎد ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﺑﻪ ﺷـﻤﺎر ﻣﯽرﻓﺖ.‬ ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﺳـﺠﺎد ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﻫﺮ وﻗﺖ ﻋﺒﯿﺪاﷲ ﺑﻦ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم را ﻣﯽدﯾﺪ، ﺑﻪ ﯾﺎد ﻓﺪاﮐﺎریﻫﺎ و ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﻋﻤﻮی ﺑﺰرﮔﻮارش‬ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﻣﯽاﻓﺘـﺎد و ﮔﺮﯾﺎن ﻣﯽﺷـﺪ.

 

از ﮔﻔﺘﻨﯽﻫﺎ، اﯾﻦ ﮐﻪ: ﺣﻀـﺮت اماﻟﺒﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﺎاﻟﺴـﻼم، ﻣﺎدر ﺑﺰرﮔﻮار‬ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﭘﺲ از آﮔﺎﻫﯽ از ﺷـﻬﺎدت ﻓﺮزﻧـﺪان ﺑﺰرﮔﻮارش در ﺻـﺤﺮای ﮐﺮﺑﻼ، ﻫﺮ روز، در ﺷـﻬﺮ ﻣﺪﯾﻨﻪ،‬ ﻋﺒﯿﺪاﷲ را ﻫﻤﺮاه ﺧﻮد ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻊ ﻣﯽﺑﺮد، و ﺑﻪ ﯾﺎد ﺣﻀﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم و دﯾﮕﺮ ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﻣﺮﺛﯿﻪ ﺳﺮاﺋﯽ و ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮد، و‬ ﻣﺮدم ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻧﯿﺰ در آﻧﺠﺎ ﮔﺮد آﻣﺪه و ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ذﮐﺮ ﻣﺼﯿﺒﺖﻫﺎ و ﮔﺮﯾﻪﻫﺎی ﺣﻀﺮت اماﻟﺒﻨﯿﻦ ﻋﻠﯿﻬﺎاﻟﺴﻼم، ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽاﻓﺘﺎدﻧﺪ.ﻻزم‬ ﺑﻪ ذﮐﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﯿـﺪاﷲ ﺑﻦ ﻋﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم در ﺳـﺎل ۵۵۱ﻫﺠﺮی ﻗﻤﺮی، از دﻧﯿـﺎ رﻓـﺖ.. ﻋﺒﯿـﺪاﷲ، ﻓﺮزﻧﺪی ﺑﻪ ﻧﺎم ﺣﺴـﻦ‬ داﺷﺖ، ﺣﺴﻦ، دارای ﭘﻨﺞ ﭘﺴـﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎمﻫﺎی آﻧﻬﺎ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: ۱٫ ﻓﻀﻞ. ۲٫ ﺣﻤﺰه. ۳٫ اﺑﺮاﻫﯿﻢ. ۴٫ ﻋﺒﺎس. ۵٫ ﻋﺒﯿﺪاﷲ. اﯾﻦ‬ ﭘﻨـﺞ ﻧﻮه ی ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﻫﺮ ﮐﺪام، در ﻋﺼـﺮ ﺧﻮد، از ﻓﻘﻬﺎی ﺑﺰرگ، ﺑﺮﺟﺴـﺘﻪ و وارﺳـﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺮ ﯾﮏ در‬‫ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم، ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ و ﺷﺨﺼﯿﺖ واﻻﯾﯽ داﺷﺘﻨﺪ.‬

نظرات و ارسال نظر