hidelogo
سایت رسمی عباسیه دزفول ، محله مسجدجمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷

قصه های حضرت ابوالفضل العباس (ع) - بخش سوم - سایت رسمی عباسیه دزفول ، محله مسجد

79cf96d68480ca523005b2a6ff6d69f5

ادب ﺣﻀﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ‬‬

اﺻﻮﻻ ﯾﮑﯽ از ارزﺷـﻬﺎی واﻻی اﻧﺴﺎﻧﯽ و اﺳـﻼﻣﯽ، رﻋﺎﯾﺖ ادب اﺳﺖ، ﭼﻪ رﻋﺎﯾﺖ ادب در ﻣﺤﻀـﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎل، ﭼﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻓﺮاﻣﯿﻦ‬‬ ﻧﻮراﻧﯽ اﻟﻬﯽ، ﭼﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ اﻧﺒﯿـﺎء ﻋﻈﺎم اﻟﻬﯽ ﻋﻠﯿﻬﻢاﻟﺴـﻼم، ﭼﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ اﺋﻤﻪی ﻫـﺪی ﻋﻠﯿﻬﻢاﻟﺴـﻼم ﭼﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﻤﻪ اﻧﺴﺎنﻫﺎی دﯾﮕﺮ، و‬‬ ﭼﻪ در ﺣﺎﻻـت ﮔﻮﻧـﺎﮔﻮن زﻧـﺪﮔﯽ. آری، ادب، ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻋﻮاﻣـﻞ و ﺑﺰرگﺗﺮﯾﻦ ارﮐﺎن ﺷﺨﺼـﯿﺖ ﻣﻌﻨﻮی و ﻧﯿﺰ زﯾﻨﺖ و زﯾﻮر،‬‬ ﺑﺮای اﺧﻼق ﻫﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺷـﻤﺎر ﻣﯽرود. در ﺣﺪﯾﺚ ﺷﺮﯾﻔﯽ از ﺣﻀﺮت اﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪ دﻟﺒﻨﺪ ﺧﻮد، ﺣﻀﺮت اﻣﺎم‬‬ ﺣﺴﻦ ﻣﺠﺘﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﺧﻮاﻧﯿﻢ: ﯾﺎ ﺑﻨﯽ! اﻷدب: ۱٫ ﻟﻘـﺎح اﻟﻌﻘﻞ. و ذﮐﺎء اﻟﻘﻠﺐ. و ﻋﻨﻮان اﻟﻔﻀﻞ. ﯾﻌﻨﯽ: >>ﭘﺴـﺮم! ادب: ۱٫‬‬ ﻣـﺎﯾﻪی ﺑﺎرور ﺷـﺪن ﺧﺮد. ۲٫ ﻣـﻮﺟﺐ ﺑﯿـﺪاری دل. ۳٫ و ﺳـﺮﻓﺼﻞ ﻓﻀـﯿﻠﺖ و ارزش اﺳﺖ<<. ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﺳـﺎس، ﺧـﻮد ﺟﻨـﺎب اﻣﯿﺮﻣﺆﻣﻨـﺎن،‬‬ ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﻫﻤﻪی ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﺮد، ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺑﺰرﮔﻮار آن ﺣﻀـﺮت،ﻫﻤﮕﯽ از ﺑـﺎ ادبﺗﺮﯾﻦ اﻓﺮاد ﺟـﺎﻣﻌﻪی ﺧﻮد ﺑﻮدﻧـﺪ. ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﻧﯿﺰ درس ادب را از ﻫﻤﯿﻦ ﻣﮑﺘﺐ ﻧﻮراﻧﯽ و‬‬ درﺧﺸـﺎن ﻋﻠﻮی آﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿـﻞ، از وﯾﮋﮔﯽﻫـﺎی زﻧـﺪﮔﯽ ﭘﺮ ﺑﺮﮐﺖ آن ﺣﻀـﺮت، ادب آن ﺑﺰرﮔﻮار، در ﻫﻤﻪی ﻣﺮاﺣـﻞ و‬‬دورانﻫـﺎی ﮔﻮﻧـﺎﮔﻮن زﻧـﺪﮔﯽ ﭘﺮاﻓﺘﺨـﺎرش ﻣﯽﺑﺎﺷـﺪ. ﻣـﺎ، در اﯾﻦ ﺟﺎ، ﻧﻈﺮ ﺷـﻤﺎ ﺧﻮاﻧﻨـﺪهی ﮔﺮاﻣﯽ را ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﻧﻤﻮﻧﻪ از أدب ﺣﻀـﺮت‬‬ اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺟﻠﺐ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ: ﻧﻤﻮﻧﻪی اول: رواﯾﺖ ﺷـﺪه اﺳﺖ: ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺑـﺪون ﮐﺴـﺐ‬ اﺟﺎزه از ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، در ﮐﻨﺎر آن ﺣﻀﺮت ﻧﻤﯽﻧﺸﺴﺖ. ﭘﺲ از ﮐﺴﺐ اﺟﺎزه از آن ﺣﻀﺮت، اﮔﺮ ﻫﻢ در ﮐﻨﺎر آن‬‬ ﺣﻀـﺮت ﻣﯽﻧﺸـﺴﺖ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺒﺪ ﺧﺎﺿﻊ و ﺑﻨﺪهی ﻓﺮوﺗﻦ، ﺑﻪ ﺻﻮرت دو زاﻧﻮ، در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﻮﻻﯾﺶ ﻣﯽﻧﺸﺴﺖ. ۲ . ﻧﻤﻮﻧﻪی دوم: در ﮐﺘﺎب‬‬))ﻣﺴـﺘﻄﺮف اﻻﺣﺎدﯾﺚ((، ﻧﻘﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ: روزی از روزﻫﺎ، ﺣﻀﺮت اﻣﺎم ﺣﺴﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، در ﻣﺴﺠﺪ، آب ﺧﻮاﺳﺖ. ﺣﻀﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ‬‬ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم – ﮐﻪ در آن ﻫﻨﮕﺎم ﮐﻮدک ﺧﺮدﺳﺎﻟﯽ ﺑﻮد، – ﺑﺪون آن ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺴـﯽ ﺑﮕﻮﯾﺪ، ﺑﺎ ﺷـﺘﺎب، از ﻣﺴـﺠﺪ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ! اﻓﺮاد‬‬ ﺣﺎﺿـﺮ در ﻣﺴـﺠﺪ، ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ، دﯾﺪﻧﺪ، ﺣﻀـﺮت أﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﻇﺮﻓﯽ را ﭘﺮ از آب ﮐﺮده، آورد و ﺑﺎ اﺣﺘﺮام‬‬ ﺧﺎﺻـﯽ، ﻇﺮف آب را ﺑﻪ ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﻮارش، ﺣﻀـﺮت اﻣـﺎم ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم ﺗﻘـﺪﯾﻢ ﮐﺮد. ﻧﻤﻮﻧﻪی ﺳﻮم: ﺑـﺎز در ﮐﺘﺎب‬‬ ))ﻣﺴـﺘﻄﺮف اﻷﺣﺎدﯾﺚ))، ﻧﻘﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ: روزی از روزﻫﺎ، ﺧﻮﺷﻪی اﻧﮕﻮری را ﺑﻪ ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم دادﻧﺪ. ﺣﻀﺮت‬‬ اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، – ﺑـﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﻮدک ﺧﺮدﺳـﺎﻟﯽ ﺑﻮد، – ﺑـﺎ ﺷـﺘﺎب، از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون آﻣـﺪ! ﺑﺮﺧﯽ از اﻃﺮاﻓﯿﺎن، از ﺣﻀـﺮت‬‬ اﺑﻮاﻟﻔﻀـﻞ اﻟﻌﺒـﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﭘﺮﺳـﯿﺪﻧﺪ: ﺑـﺎ اﯾﻦ ﻋﺠﻠﻪ، ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽروی؟! ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، در ﭘﺎﺳـﺦ ﻓﺮﻣﻮد:‬‬ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ، اﯾﻦ اﻧﮕﻮر را ﺑﺮای ﻣﻮﻻﯾﻢ، ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم ﺑﺒﺮم! ﻧﻤﻮﻧﻪی ﭼﻬﺎرم: ﺣﻀـﺮت اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ اﻟﻌﺒﺎس ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، در ﺗﻤﺎم‬‬ ﻃﻮل ﻋﻤﺮ ﻣﺒـﺎرک ﺳـﯽ و ﭼﻬـﺎر ﺳﺎﻟﻪی ﺧﻮد ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺑﺮادر ﺑﺰرﮔﻮارش ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﺑﺮادر ﺧﻄﺎب ﻧﮑﺮد، ﺑﻠﮑﻪ‬‬ ﻫﻤﻮاره، ﺑـﺎ ﺗﻌﺒﯿﺮﻫـﺎی ﮔﻮﻧـﺎﮔﻮﻧﯽ ﻣﺎﻧﻨـﺪ: ﺳـﯿﺪی! به معنای آﻗـﺎی ﻣﻦ ﻣﻮﻻی! به معنای ﺳـﺮور ﻣﻦ! و ﯾﺎﺑﻦ رﺳﻮل اﷲ! به معنای ای ﭘﺴـﺮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ‬‬ ﺧـﺪا! ، آن ﺣﻀـﺮت را ﺻﺪا ﻣﯽزد، ﺟﺰ در ﻣﻮرد آﺧﺮﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ از ﻋﻤﺮ ﺷـﺮﯾﻒ ﺧﻮد، ﮐﻪ در واﭘﺴـﯿﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﭘﯿﺶ از ﺷـﻬﺎدت ﺧﻮد،‬‬ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﺣﺴـﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴـﻼم، ﻋﺮض ﮐﺮد: ﯾﺎ أﺧﺎه! أدرک أﺧﺎک! یعنی ﺑﺮادر! ﺑﺮادرت را درﯾﺎب! اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮ -‬‬ﺑﻪ ﺑﺮادری، – آن ﻫﻢ در واﭘﺴـﯿﻦ دﻗﺎﯾﻖ از ﻋﻤﺮ ﺷـﺮﯾﻒ آن ﺣﻀـﺮت، ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺣﻀـﺮت اﻣﺎم ﺣﺴﯿﻦ ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم، ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ و‬‬اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ: ای ﺣﺴـﯿﻦ! ﺑﺮادرت ﻋﺒـﺎس، رﺳﻢ ﺑﺮادری را ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﻤﮑﻦ، ﺑﺠﺎ آورد، اﯾﻨﮏ، ﺗﻮ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻣﻬﺮ‬‬ﺑﺮادری، ﺑﻪ ﺳﻮی ﺑﺮادر ﺧﻮد ﺑﻨﮕﺮ و ﺑﺮادراﻧﻪ، ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎد او ﺑﺮس!‬

نظرات و ارسال نظر